Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider

karen met naamKaren - deel 5

Week 7 / 8 ‘With a little help from my friends'

"En ik kan het niet... Ik kan het niet, ik kan het niet alleen..." Nou vaak ook wel, maar soms is dat duwtje in de rug van mijn naasten toch wel erg fijn. Ik moet zeggen dat het me nog steeds meer dan prima af gaat, het eten. Maar het is af en toe toch wel heel handig als je mensen om je heen hebt die je stimuleren en rekening met je houden. Dat heb ik in ieder geval wel gemerkt de afgelopen tijd. Ik zal zo'n voorvalletje noemen wat dramatische gevolgen had kunnen hebben (‘dramatisch' met een vette knipoog; ik overdrijf nou eenmaal graag).

Voor mijn werk bezoek ik dagelijks mijn klanten. Aangezien mijn klanten allemaal opereren in de foodbranche (hoe kan het ook anders?), ben ik de hele dag omringd door lekkere geuren en heerlijke producten. Je moet dan denken aan een industriële banketbakker, een industriële broodbakker en een snackfabrikant. Mmmm...

Aan die heerlijke geuren ben ik inmiddels wel gewend en ik kan de verse, gratis producten in de kantines ook wel weerstaan. Hoewel de geur van verse appeltaart en de geur van pasgebakken brood natuurlijk altijd goddelijk blijft. Maar goed, ik dwaal (watertandend) af.

Wat was nou dat pseudo-dramatische geval?

Afgelopen donderdag bezocht ik om half acht 's ochtends een van mijn industriële bakkerijklanten. Vervolgens moest ik naar een collega bedrijf van deze klant aan de andere kant van de stad. Of ik even iets mee wilde nemen van de ene bakkerij naar de andere, wat ik natuurlijk deed. Mijn klant liep richting bakkerij, kwam met een half openstaand doosje terug en zette dit naast mij op de passagiersstoel in mijn auto met de woorden ‘pak maar als je zin hebt'. Ik bedankte en reed weg, niet in het doosje kijkend. Maar kijken was ook niet nodig. Ik was de straat nog niet uit en het aroma drong al in mijn neusgaten: knapperige, warme worstenbroodjes, net uit de oven, zo vers van de pers....

 

OH-MY-GOD! Ik geloofde op dat moment niet dat ik ooit eerder zoiets verrukkelijks had geroken. Ik dook in mijn pot kauwgom, zette de radio aan en begon keihard te zingen. Alles om dit overheerlijks te vergeten. Het hielp niet. In een wanhoopspoging pakte ik de telefoon en belde mijn vader, wetende dat hij de juiste woorden zou zeggen om vooral niet mijn hand in die doos en, erger nog, in mijn mond te steken. "Papa, wat ik nu toch heb. Wat een ramp?!" Hij begon te lachen en erkende vervolgens direct mijn probleem. En toen kwamen ze, de juiste woorden: "Schat, ik weet dat je supersterk bent en ik weet dat jij het kunt laten om er een te pakken. Ik ben trots op je."

 

Glimlachend en denkend dat ik hem en ook mezèlf onder geen beding teleur zou willen stellen, zette ik de doos op de grond en duwde deze dicht. En zo zijn alle dertig worstenbroodjes veilig en in zijn geheel gearriveerd aan de andere kant van Tilburg J.  Papa, bedankt!

Tja, zo kan ik wel tientallen voorbeelden opnoemen van mensen in mijn omgeving die er voor me zijn. Maar dat ga ik zeker niet doen, want dan komt er geen einde aan. Ik ga het dus niet hebben over ons pap en mam die enkele keren in de week voor mij ‘Maya'-koken. Ik vertel je niet over mijn vriend die al 8 weken geen chips eet als ik 's avonds lekker tegen hem aan lig op de bank. Ik zeg niets over mijn vriendinnen die me nog steeds uitnodigen om te komen eten, me vervolgens bellen voor recepten die ze kunnen maken voor mij en de koelkast volduwen met komkommers en Optimel als ik kom. Ook noem ik niet het voorbeeld van mijn collega's die me elke dag overladen met complimenten en honderdduizend keer ‘sorry' zeggen als ze iets pakken wat op dit moment niet in mijn straatje past. Nee, het zou te gek zijn als ik alles op ging noemen. Maar wat ik wel duidelijk wil maken, is dat het soms toch wel makkelijker gaat ‘with a little help from my friends'. DANK JULLIE WEL!

En, oh ja, voor de echte volgers: na 8 volle weken (en twee dagen) geeft de teller maar liefst MINUS 11,6  aan!

Twitter-nieuws


Follow MayaMerrington on Twitter